Onderzoekers doen genetische manipulaties op embryo's.
Genetische manipulatie op mensen wordt gecommercialiseerd.
Genetisch gemanipuleerde baby's hebben hogere IQ's en betere fysiek.
Het proces heeft 97% slaagkans als de eerste generatie volwassen is.
Deze "perfecte" proefexemplaren worden GC-mensen genoemd...
genoemd naar het bedrijf dat hen creëerde - Glen Crest Labs.
GC-mensen worden de ruimte in gestuurd.
Ruimteonderzoek is beslissend geweest wanneer het gaat over...
oplossingen vinden voor het verslechterde klimaat op aarde.
LSEP- dynamische controle actief.
Ontmoeting met Atromitos dadelijk. - Welkomstbericht van Nordham.
Groeten van de aarde.
Waar ik nu drie jaar ouder ben, maar jullie merken niet dat tijd passeert.
Ik twijfel er niet aan dat jullie erin slagen de lading op te halen.
Ik zal live uitzenden na jullie aankomst.
Ik krijg het er helemaal warm van. - Nog iets anders dan gelukwensen?
Databestanden van de laatste drie jaar worden gedownload.
Hoge seismische activiteit op Titan. - IJsvulkaanuitbarsting.
Dat kan de missie niet beïnvloeden. - Zichtbare afstand tot Atromitos.
Huidige snelheid: 445 km/uur.
Twaalf graden elliptische baan.
Er klopt iets niet. - Atromitos is te dicht bij Titan.
Verminder de afstand, Duncan. - Hun romp gaat stuk.
Kunnen we de computer bereiken? - Ik probeerde, maar geen antwoord.
Tijd om te slepen. - Het weegt tien keer meer dan ons.
We moeten de achterste raketten tegelijk activeren.
We moeten ze herijken zodat ze de atmosfeeraantrekking aankunnen.
We behouden dezelfde positie en snelheid als Atromitos.
Behoud snelheid en compenseer. - Sleepkabels en raketten klaar.
Atromitos' roulatiesysteem faalt. - We worden in hun baan getrokken.
Koppel aan de hoofdcomputer. - Heb ik al geprobeerd.
Over 40 sec is Atromitos weg. - We gaan ook de atmosfeer in.
We verliezen Atromitos niet. Idee? - Ik kan rond het probleem komen.
Als ik het protocol kloon, ziet het schip het als bevel van binnenuit.
Vijf seconden. - Ik heb het.
Verhoog de sterkte van de raketten.
De magnetische sleepkabels houden het.
Atromitos stijgt.
Het gevaar is geweken.
Raak elkaar niet aan. Dat brengt jullie lichamen in de war.
Sorry voor ons ongeremd vieren. - Verhoogde adrenaline is gevaarlijk.
Welke verhoogde adrenaline? - Ik weet ook niet wat hij bedoelt.
Terug aan het werk. - Wat communicatie zou mooi zijn.
Sorry, sir. We waren even bezig. - Het geluid werkt, het beeld niet.
Ik hoef jullie niet te zien. Ik weet al hoe jullie eruit zien.
Data-overdracht naar het grote scherm.
Geen nieuws van Atromitos. Drie maanden sinds de laatste zending.
De bemanning is dood. - Dan is een reddingsmissie onnodig.
Je hebt gelijk als het niet ging over de belangrijke lading op Atromitos.
Het kostte de bemanning twee jaar om deze stof te ontwikkelen.
Een koolstofkatalysator die gaten in de atmosfeer kan maken. We...
Wat?
Waarom kan je robots niet minder sociaal onbekwaam programmeren?
Ze worden ART-ificiële mensen genoemd, sir.
Culturele finesse uitleggen aan machines is gewoon dom.
Waar was ik? - Een stof die de atmosfeer maakt.
Haal de lading. Deze opdracht is van levensbelang. We rekenen op jullie.
Komt in orde. - Ik geloof in jullie.
Ruimtereizen is niet voor mijn soort. We worden gek als we er lang zijn.
Zoals Atromitos' bemanning? - Ik denk het.
Dan is succes onze enige optie. - Ik verwacht niets anders.
Atromitos' kapiteinslog, 20-12-2066.
De bemanning heeft hard gewerkt. Stof ontdekt, klaar voor transport.
We liggen zes dagen achter, wat goed is gezien eerdere problemen.
Als de bemanning door quarantaine komt zijn we klaar om te gaan.
Waarom moeten wij altijd oplossen wat de prematuren verpesten?
Zeg niet dat je "prematuren" zei om non-GC-mensen te beschrijven.
Orson heeft gelijk. Onze opdracht is opruimen na gewone mensen.
Wat betreft opruimen. Atromitos is uitgerust met een ART, 320-model.
Als we ervan uitgaan dat Lulu werkt, doet ze huishoudelijke taken nu.
We moeten haar geheugen bekijken om te zien wat gebeurde.
Het zuurstofniveau is goed, net als de levensondersteunde functies.
Er komt een gek geluid uit 't schip. - Wat is het?
Het klinkt als de deathmetal band GWAR uit de jaren '90.
Luister je naar deathmetal? - Technisch gezien klassieke rock.
De situatie wordt steeds erger wat confrontaties kan veroorzaken.
Gek hoe muiterij kan ontstaan op een schip dat al riskant is.
Maar er zijn geen andere woorden om de situatie te beschrijven.
Boarding begint.
Systeemconfiguratie is veranderd. - De code is niet geldig.
Doorkoppelen.
Muziek uit!
Volume lager! - De stembediening werkt niet.
Ik moet het controlepaneel vinden om het te maken.
Een soort geïmproviseerd apparaat. Kijk goed rond.
De zwarte doos is verwijderd met geweld.
De planten in de broeikas overwoekeren. Net een jungle hier.
Bedankt, Zimmer. - Graag gedaan.
Controlekamer veilig.
ART van het schip gevonden. Heet jij Lulu?
Ja. - Wie was er nog meer aan boord?
Bemanningslid Travis O'Neill. - We hebben een overlevende.
Waar is Travis O'Neill? - Ik weet het niet.
Doel in zicht. - Ik heb O'Neill gevonden.
Gang naar de bemanningscabines.
Ik moet voorbij kamer G in het bemanningsgedeelte komen.
Ik ben klaar als jij klaar bent. - Nu.
Travis O'Neill?
Draai je om.
De lading is hier niet.
Alle communicatie moet geherprogrammeerd worden.
Ik kan het stap voor stap doen, maar het schip laten werken kost tijd.
Doe dat, maar de lading vinden heeft hoogste prioriteit.
Het opsporingssysteem is uitgeschakeld.
Geen lading of bemanning te vinden. Het DNA is van O'Neill of de planten.
Wat weet je over hem? - Hij was werktuigbouwkundige.
Niet speciaals. Geen militaire training, geen hogere opleiding.
Een Jan en alleman.
Hij is ondervoed en heeft slaaptekort, maar niets serieus.
Hij nam het niet nauw met hygiëne dus ik scheerde en waste hem.
Mentale toestand? - PTSD, depressie, depersonalisatie.
Moeilijk te zeggen voorlopig.
Hallo, O'Neill. Ik ben kapitein Linden van Teleios.
We zijn hier voor een reddingsmissie.
We zijn dankbaar voor alle hulp die we kunnen krijgen.
Jij krijgt de opdracht om informatie uit O'Neill te krijgen.
Je hebt een doctoraat in Psychologie.
Dat deed ik om mijn Cauchy- Kowalevski-thesis te vergeten.
Je bent toch de meeste gekwalificeerde.
Hebben jullie toegang tot de ART geheugenbank?
Net zoals het schip is Lulu's geheugen gewist.
Als we hier een tijdje blijven, kunnen we dan iets aan dat onkruid doen?
Ik stel voor dat we O'Neill naar de recreatieruimte brengen.
Er is maar een uitgang, maar het is groter en voelt niet als een nor.
"Hopelijk goed geslapen. Hebben jullie contact met Atromitos?"
"Laat ons weten hoe het gaat met de lading."
Was dat alles na drie jaar? - We mogen er het beste van maken.
Ja, inderdaad.
Mijn vader zei altijd dat een tweede diploma tijdverspilling was.
Psychologie dan nog.
Tijdens mijn studies bestudeerden we nooit de psychische effecten...
van isolatie in de ruimte als gevolg van traumatische gebeurtenissen.
Wat er ook gebeurd is, het moet vreselijk geweest zijn.
Je kende hen en had zeker hechte vriendschappen ontwikkeld.
Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo lang alleen te zijn...
met Lulu als enige gezelschap.
Geen reactie toen ik sprak over de bemanning, lading noch familie.
Maar één ding lokte reactie uit. - Wat?
Lulu, ga naar het bemanningsgedeelte.
Het is normaal dat non-GC-mensen gevoelens krijgen voor artificiële.
Net zoals met huisdieren.
De band wordt nog sterker als de ART seksuele kenmerken heeft.
Een ART op een ruimteschip heeft geen geslachtsdelen.
O'Neill is een ingenieur en heeft drie jaar gehad om te sleutelen.
Jouw job.
Afdrukken compleet.
Lulu. Broek uit.
O'Neill houdt duidelijk ook van schaamhaar.
Het is niet nodig om alle details te weten, Orson.
Hoe zullen we haar gebruiken?
Laat O'Neill met haar omgaan. Ik wil zien of zijn gedrag verandert...
wanneer zij in de buurt is.
Helpt deprivatie niet? - Het is als een wortel voor hem...
wat ons meer psychologische controle geeft.
Zuurstofniveau 21%, stikstof 78%.
Was jij dat? - Nee.
Anderson hier. Hoort iemand me? - Linden hier. Wat gebeurt er?
Hoor je me, Duncan? - Op weg naar de recreatieruimte.
O'Neill is ontsnapt. - Is de sluis naar Teleios veilig?
Enkel stem- of vingerafdrukken van ons openen de sluis.
Hij heeft mijn geweer meegenomen.
Ik ga naar de laadruimte. Jij checkt de machinekamer, Duncan.
Machinekamer veilig. Ik ben in de vrachtruimte nu.
Wat wil je?
Wil je dat we het schip verlaten?
Wil je iets vertellen?
Leg het wapen neer. - Ik heb het onder controle.
O'Neill, we zijn vriendelijk omwille van onze goede positie.
Maar ons geduld heeft grenzen.
Haal de trekker over. - Waar ben je mee bezig?
De geweren hebben een vingerafdrukslot.
Er zal niets gebeuren.
Ik hou van deze verlichting. Het is kalmerend.
Zolang je niet hoeft te zien wat je doet.
Dit is het video-entertainment.
Wat is dit?
Voor agressieremmers belandden oude ARTs op de zwarte markt...
en werden geherprogrammeerd om te vechten.
Wie kijkt hiernaar? - Gewone mensen kicken op geweld.
Niet zo vreemd dat de bemanningsleden gek werden.
Kan je het uitzetten?
O'Neill is helderder in zijn hoofd dan hij wil toegeven.
Wat deed je daarbinnen? - Wat deed jij?
Je wist dat hij ongevaarlijk was. - Ik wilde hem laten praten.
Ik denk dat hij met ons solt. - Je zei dat ik dit moest aanpakken.
Doe hem praten.
Werd de temperatuurregeling hier ook aangepast? Het is bloedheet.
Wat?
God zij dank! - Nee, bedank Zimmer.
Een en dezelfde persoon volgens Zimmer.
Goed dat we terug bij de start zijn. - Graag gedaan.
Nog meer storingen? - Alles moet gauw opgelost zijn.
Enig contact met de aarde? - Enkel databestanden, geen video.
We proberen opnieuw.
We ontvingen jullie signaal. Ik wil dat jullie de missie voortzetten.
Haal de lading en breng ze terug. Dat heeft de hoogste prioriteit.
De rest is bijkomstig. Ik herhaal: de rest is bijkomstig.
Bedankt en succes.
Was dat alles? - Jup.
In de vrachtruimte vroeg ik je of je iets wilde vertellen.
Je antwoordde bijna.
ART's doen wat ze doen om verschillende redenen.
Maar de meesten bedoelen dat ze iets maken om zichzelf te onthullen.
De wereld onthullen die ze observeren of allebei.
Als ik je schilderijen bekijk zie ik rust maar tegelijkertijd chaos.
De vraag is niet waarom je ze schilderde...
maar voor wie.
Recreatieruimte, camera A.
Wat is er, Orson? - Ik vergat waarom ik hier kwam.
Vergat? Wanneer was de laatste keer dat je iets vergat?
Ironisch genoeg ben ik vergeten wanneer ik laatst iets vergat.
Je spreekt toch Mandarijn?
Wat denk je hiervan?
Onmogelijk.
Geloof. Dichtbij.
Gebrabbel. Wat is dit? - O'Neill praatte met Lulu.
Spreekt hij Mandarijn? - Niet volgens zijn profiel.
Ik stuur dit naar jou. Kijk wat je ervan kan maken.
Wat zei O'Neill tegen je?
Hij zei dat omdat we onmogelijk dicht bij elkaar kunnen zijn...
we altijd samen zijn in zijn gedachten.
Je hebt je tijd besteed aan Mandarijn leren.
Denk je dat je met haar kunt praten omdat ze in China gemaakt werd?
Je beseft toch dat Lulu geen taalvoorkeuren heeft?
Eindelijk een reactie.
Alles wat leeft behandelen we met respect, maar Lulu is hardware.
Dat in gedachten kan je nadenken over hoe met me te praten.
Als hij helder is hebben we een paar keuzes.
De militair heeft deze techniek gebruikt met 75,6% succes.
Bijwerkingen? - Minimaal voor onaangetast brein.
Maar dit is geen normaal geval.
Met die kansen wil ik niet dat hij slechter wordt.
Er zijn meer directe methodes. - Zoals wat? Foltering?
Wees niet zo dramatisch. ART's kunnen zo'n missies niet uitvoeren...
omdat ze niet geprogrammeerd zijn om intuïtief te overtuigen.
We hebben die beperking niet en moeten ze dan ook gebruiken.
Intuïtieve overtuiging klinkt als een mooi woord voor foltering.
Ik moet doorgekoppeld worden, Zimmer.
Afdrukken compleet.
Ik heb de douchekop neer gekregen, maar kom niet bij het water.
Je vergeet hoe afhankelijk je bent van stembediening.
Hier zet je het op, zet het uit en wijzigt de temperatuur.
Oké, bedankt.
Nog iets? - Ik denk dat ik het nu wel red.
Zeker? - Wat bedoel je?
Als er nog iets anders is waar ik je bij kan helpen...
Dat ging snel.
Alsjeblieft, blijf bij mij.
Anderson?
Ik wil niet alleen zijn.
Wat is er? - Ik wil gewoon niet alleen zijn.
Kan je niet bij me blijven?
Natuurlijk.
Vind de taal.
Russisch
Een uitgangsdeur ging open en we verliezen atmosfeer.
Welke deur?
Wat was dat? - In de vrachtruimte.
Ik kom niet in het computersysteem.
Een open deur in de vrachtruimte. - Die moet geïsoleerd zijn.
Er moet ergens lucht binnenlekken.
Wat doen ze? - Hij gaat de vrachtruimte in.
Dat is pure zelfmoord! - Wat scheelt er met jou?
Mijn god, ze sterven!
Ik ben oké. Check Zimmer.
Diffuus cerebrale hypoxie. Ik heb het zuurstofniveau gestabiliseerd.
Met wat rust komt hij erbovenop. - Hoeveel rust?
Hoeveel rust? - Ik weet het niet.
Een aantal uur, een dag. Wanneer hij ontwaakt.
Zei ik: "wanneer hij ontwaakt"?
Sorry, ik weet niet wat we dachten. - Jullie dachten niet na.
Zimmer beloofde dat hij alles vandaag zou oplossen.
Maar zijn gedachten gingen duidelijk ook naar primaire genoegens.
Is het mijn fout? - Kan me niet schelen wiens fout.
Los het op.
Mijn geduld raakt op met O'Neill.
Het mijne ook, maar ik denk dat hij ons iets probeert te zeggen.
De missie mag niet in het gedrang komen door een gedragsgestoorde.
We hebben antwoorden nodig. Nu.
Hoi, Orson.
Weet je of ART's liegen? - Dat kunnen ze niet.
Toen ik Lulu vroeg wat O'Neill had gezegd in Mandarijn zei ze:
"Hij zei dat zelfs al kunnen we niet dicht bij elkaar zijn"...
"zijn we toch de hele tijd samen in zijn gedachten."
En?
Kan ze dat verzonnen hebben?
Ze kunnen zo geherprogrammeerd worden dat ze fout antwoorden.
Maar ze kunnen geen eigen antwoorden verzinnen.
Toen ik Lulu onderzocht, zag ik geen tekenen van zo'n herprogrammering.
Bedankt.
Onze vriend heeft de laatste jaren Mandarijn en Russisch geleerd.
Dat is geen Russisch, Iris. Dat is Tolstoj.
"Hoe hoger een man klimt op de sociale ladder hoe groter het netwerk."
"Oorlog en vrede". Volume 2, boek 9.
Mama is van Oost-Oekraïne dus ik praatte vroeger Russisch.
Ze schepte op over mijn opleiding, liet me klassieke literatuur citeren...
voor mensen in het Russisch.
Dat klinkt logisch, maar waarom hij?
Boeken zoeken. "Oorlog en vrede". Volume 2, boek 9.
Waarom klinkt het logisch? - Je mama is van Oost-Oekraïne.
Daar praat de meerderheid Russisch.
Maar waarom me dwingen het van buiten te leren?
Wat was het punt met deze gedachteacrobatiek?
Wat scheelt er? Vertel.
Je hebt duidelijk zorgen.
Het is toch redelijk om na te denken over de zin van ons bestaan?
Lees de passage.
"Hoe hoger een man klimt op de sociale ladder hoe groter het netwerk."
"Hoe meer macht hij heeft over mensen."
"Hoe duidelijker het lot wordt en zijn onvermijdelijke gebeurtenissen."
Wanneer is het het juist om over de zin van ons bestaan na te denken?
Ik heb nooit gehoord van een invalide die spontaan Tolstoj citeert.
In het Russisch, bovendien.
Ofwel maakt dat jou tot 's werelds meest unieke casestudy...
ofwel is dit hele psychologische trauma maar een spel.
Ik gok op het laatste.
Je moet beloven dat wat ik nu zeg tussen ons blijft.
Ofwel kies je een taal die ik begrijp.
En dat onze volgende discussie wordt gevoerd zonder irritatie.
Wat zeg je?
Je praat zo ouderwets.
Bijna iedereen sterft door zijn remedie, niet door zijn ziekte.
Meer literatuur.
Nieuw bericht. - De communicatie werkt.
Ik kom zo.
We ontvingen jullie signaal. Ik wil dat jullie de missie voortzetten.
De lading halen en terugbrengen is onze hoogste prioriteit.
De rest is bijkomstig. - Het is exact dezelfde boodschap.
Het is opgenomen. Ik krijg het elke twee uur.
Je hebt de onze toch verstuurd? - Ja!
Stuur ze opnieuw zonder encryptie. Iemand moet toch antwoorden?
Anderson? Wat scheelt er met je?
Ik weet niet wat er met me scheelt.
Je hebt je nog nooit zo irrationeel gedragen.
Stop met huilen. Stop met huilen, Emma.
Gedraag je naar behoren. Stop met huilen. Hou op!
Je bent oké!
Deze vleselijke affaire betekende bijna de dood van ons allemaal.
De deur was gekoppeld aan 'n timer aan de buitenkant. Ik wist niet...
Het is jouw job om dat te weten!
Laat Orson je onderzoeken, Anderson. Kijk voor postpsychose.
Nu!
Ik onderzocht de informatie die van hieruit werd verstuurd.
Het eerste jaar werd goed bijgehouden, daarna werd het erger.
Alsof de informatie bewust gecensureerd werd.
Verman je, Zimmer. - Kijk zelf in de spiegel.
Wanneer werd jij een temperamentvolle eikel?
Ik heb werk te doen. Jij ook.
Vind literaire overeenkomst.
"Bijna iedereen sterft door zijn remedie, niet door zijn ziekte."
Molière. "De Ingebeelde Zieke", handeling 3, scène 3."
Overhead uit.
Al je biologische waarden zijn normaal.
Waarom reageer ik emotioneel? - Er scheelt niets met je.
We moeten de lading wegkrijgen. Het schip gaat er anders aan.
Alle computers zijn online.
Wees niet te enthousiast.
Wat heb je gevonden? - Niets is toeval geweest.
Het ruimteschip was nooit in groot gevaar.
Het werd nabij Titans atmosfeer geplaatst vlak voor we aankwamen.
Waarom? - Het is deel van O'Neills verhaal.
Verhaal? Hij heeft alleen maar nonsens uitgekraamd.
Hij probeert iets te zeggen. Dit zat achter al het lawaai dat we hoorden.
Speel de eerste stem af.
De lading wordt niet verwoest! Ik gebruik dodelijk geweld.
Identificeer de stem. - Vorige bevelhebber Atromitos.
De bemanning werd niet alleen gek.
Er ontstond ruzie over de lading die tot fracties leidde.
Over geld, neem ik aan. - De lading is niet wat we denken.
En jij? Heb je iets ongewoons aan jezelf gemerkt?
Ja, toch?
Bekijk de gang op het achterdek. Schakel over op ultraviolet licht.
Dit is geen gekrabbel. Dit is chemie.
Een waterige verbinding die reageert met een onbekende stof.
Toon me de hal langs voren.
De symbolen tonen water.
Toon de stuurboordzijde in de vrachtruimte.
Dit is waar O'Neill zich bevond meteen na zijn ontsnapping.
Toen ik bewoog richtte hij het geweer niet in mijn richting.
Hij richtte niet op mij, maar op het paneel achter me.
Dat is het paneel aan het waterfiltratiesysteem.
De verbinding reageert negatief met water.
En de deur die openging? - De lading werd overboord gegooid.
Niets ervan helpt ons ze te vinden. - Wat met de inhoud van de lading?
Wat als die schadelijk is? - Eerst moeten we ze vinden.
Cryptische boodschappen van een gekke inferieur is al wat we hebben.
Ik ga doen alsof je hem niet "inferieur" noemde.
Het is zijn schuld dat we hier zijn.
Zonder mensen als hij, zouden wij niet eens bestaan.
Focus op de missie.
Gewiekste berichten.
Was het te lastig om ons gewoon alles te vertellen?
Wat gebeurde er met de verbinding?
Teleios betekent "perfect" in het Grieks.
Ja, dat klopt.
Genoemd naar zijn bemanning met foutloze mensen.
Wij gaven het schip die naam niet. - Maar jullie protesteerden ook niet?
Je hebt je taalvermogen getoond. Wat is de bedoeling hiervan?
Je miste misschien het citaat van Tolstoj.
"Hoe hoger een man op de sociale ladder staat, hoe groter..."
"Hoe groter zijn netwerk. Hoe meer macht hij heeft"...
"hoe duidelijker zijn lot wordt en onvermijdelijke gebeurtenissen."
Wat denk je dat ons lot is?
Onvolmaakte mensen als ik vernietigen.
Wat gebeurt er met de verbinding?
Vertel!
Wat is er met je hand, Duncan? - Niets.
Ik dacht...
Ik weet niet meer wat ik ging zeggen.
Als ze was vrijgelaten, was de lading in Titans atmosfeer terechtgekomen.
De container weerstaat terugkeer en landing.
Hoe vinden we ze? - Het is als 'n speld in een hooiberg.
De ijsvulkaan startte een kettingreactie.
Over een paar dagen kunnen we het oppervlak van Titan niet meer zien.
Dit is onze enige troef. Anders krijgen we niets uit hem.
Dat is geen verschil met nu. - Hij heeft heel wat verteld.
Doe het.
Wil iemand horen wat ik denk? - Wat denk je, Duncan?
Geen permanente schade.
Je hebt gebruik gemaakt van het feit dat Zimmer stembediening maakte.
Ik heb slechts één vraag en ik heb een eerlijk antwoord nodig.
Waar is de lading?
Ga daar zitten, Lulu.
Steek je linkerarm op.
Laatste kans om te antwoorden.
De AH-320-eenheden zijn goed gemaakt.
Titanium endoskelet. Heel natuurgetrouw.
We kunnen dit niet doen. - Waarom niet?
Onze missie. We moeten... - Schijt aan onze missie!
Hoe kun je dat zeggen?
Wanneer deed je laatst iets omdat je het gewoon wilde doen?
Je wordt altijd verwacht dingen te doen. Zo is het voor iedereen.
We zijn de uitverkorenen, maar het enige wat ontbreekt is onze keuze.
We hebben verplichtingen.
Wie zegt dat?
Waarom wil je me? Ik kan niet eens mijn gevoelens controleren.
Ik ook niet.
Linden had gelijk.
Ik had die fouten niet mogen maken. Dat is nooit eerder gebeurd.
Ik ben afgeleid.
Ik probeer de data te onderzoeken en mijn werk te doen...
maar het enige waaraan ik kan denken en wat iets betekent...
ben jij.
Maar waarom?
Ik ben een puinhoop. - Nietwaar.
Ik zie je voor de eerste keer.
En je bent het mooiste wat ik ooit heb gezien.
Ik zei niet dat je mocht opstaan.
Op het AH-320-model zijn de vitale functies beschermd.
Maar hun achilleshiel zit precies...
hier.
Maar dat wist je al?
Omdat je het een beetje hebt aangepast.
Er is nog een zacht instrumentpaneel...
net onder de schedel.
Stop!
Hij praat.
Stop.
Opsporingscodes.
Opsporingscodes!
Du ya 713.
Delta, Beta.
87.
Zie je wel. Dat was toch niet zo moeilijk?
Het had niet zo ver moeten komen.
Wat doet de verbinding?
Ik heb alles verteld wat jullie moeten weten.
Je zag hoe het kan gaan. - Oké, ik leg alles uit.
Laat me haar gewoon herstellen.
Er ligt gereedschap in de vrachtruimte. Alsjeblieft?
Zimmer, rapporteer aan de commandobrug. Rapporteer!
Doe de deur open!
Waar ben je mee bezig? Jij oorlogvoerende nietsnut.
Krijg de tering! - Hou op, allebei.
Kalmeer.
Bevelhebber...
We hebben werk te doen.
Detecteert rechthoekig object uit A.S.T.M.A. A-588-legering.
Er bevindt zich een metalen object op de coördinaten die hij ons gaf.
Teveel methaan om het te kunnen zien.
Kunnen we dimensies zien? Ik wil zeker zijn dat ze echt zijn.
Ik denk niet dat hij liegt na wat we deden.
We hebben niet veel tijd.
Zimmer volgt mij naar de landingscapsule op Titan.
Orson blijft hier met Anderson en Duncan.
Spreek eerst.
Soms worden vreselijke fouten begaan door even vreselijke keuzes.
Een jaar lang probeerde ik alles te vergeten.
Ik gooide de lichamen en de last overboord.
Ik wiste het geheugen van het schip, inclusief dat van Lulu.
Hoe hard ik ook probeerde, ik kon mijn eigen geheugen niet wissen.
Het is de vloek van het menselijk brein.
Dus ik probeerde iets anders.
Ik aanvaardde het.
Ik stelde me dood en moord voor opnieuw en opnieuw.
In alles wat ik las zag ik de herinnering aan wat me overkwam.
Ik was alleen en zag de link met de menselijke ervaring.
Maar het verklaarde niet alle informatie en het logboek.
Het bewijs moest verdwijnen.
Niets is zwart of wit, enkel abstracties.
Enkel willekeurige onzekerheid en pijnlijke keuzes.
Het enige dat me restte was het verhaal vertellen in eigen woorden.
We hadden de missie volbracht.
De verbinding zat opgeborgen en we hadden nog 24 uur tot terugvlucht.
De drank vloeide rijkelijk.
Hij stikt.
De fantastische stof die de atmosfeer zou herstellen...
Een microscopisch deeltje kwam op iemands handschoen in het water.
Een enkele spore maakte het water dodelijk.
Bedenk wat een massa hiervan doet met de watervoorziening op aarde.
Wist Glen Crest wat deze stof veroorzaakte?
Dat is het beste deel.
We dachten dat we bijna dood waren. Geen water - geen leven.
We contacteerden aarde en zeiden dat de stof niet was wat we dachten.
Verrassend genoeg vertelt hij over 'n zuiveringssysteem op het schip...
ontworpen om de stof te vernietigen.
De eigenaar en octrooihouder is natuurlijk Glen Crest.
Twee groepen worden gevormd.
Ik zei niets. Zij die de lading wilden stoppen werden vermoord...
door zij die de bevelen van de baas niet konden negeren.
We haten slechteriken, maar respecteren hen ook.
Er is geen respect voor lafaards. - Maar jij was de enige overlevende.
Geloofde je dat toen je onze achtergronden zag?
Nee, eigenlijk niet.
Zo overleefde ik.
Hen vermoorden was makkelijk. Ze hadden geen idee.
De stof is geen remedie.
Ze hadden al een remedie. Ze waren op zoek naar de ziekte.
Dit waren dezelfde eikels die jullie perfecte GC-mensen creëerden.
Nieuw bericht.
Dit is de laatste keer dat jullie van me horen.
Nu ervaren jullie misschien gevoelens die jullie nooit voelden.
Angst, onrust, woede...
vergeetachtigheid.
Gevoelens die jullie anders nooit hebben.
Glen Crest plaatste een eigen code...
in het DNA van elk GC-mens.
Een vingerafdruk.
Het zou heel neutraal zijn, een soort opsporingscode.
Maar het is aan het muteren.
En het veroorzaakt onomkeerbare neurologische problemen.
GC-mensen hadden nooit gevoelens en weten niet hoe ze te controleren.
Daarom gaat het snel bergafwaarts.
De aarde staat in brand. Mensen worden ontdaan van hun bloed.
Om GC-mensen tijdelijk stabiel te houden.
Binnenkort...
worden jullie allemaal gek. Het spijt me.
Het spijt me zo.
We hebben de symptomen.
Linden is impulsief, Chris heeft seksuele verlangens.
En ik slaag er niet in me te concentreren en zij daar...
is een verdomd wrak.
O'Neills bloedgroep is O negatief en compatibel met ons allemaal.
We moeten een deel van ons bloed vervangen met zijn bloed...
en hopen dat ze een remedie hebben wanneer we terugkomen.
Hoeveel bloed? - Een liter voor elk van ons.
Dan sterft hij! - Hij zal niets voelen.
Geen beslissingen voor Linden en Zimmer hier zijn.
Hoe langer we wachten, hoe erger het wordt.
Het risico bestaat dat we onlogisch worden zoals de vorige bemanning.
Hoe lang duurt het voor ze terugkomen?
Als alles goed gaat... 16 uur. - O'Neill is een moordenaar.
Ongeacht het DNA heb ik het hoogste bevel.
We wachten.
Jij beslist.
Leg het neer. - We blijven degenereren.
Hoe langer je wacht, hoe slechter we worden.
Mediteer, loop op de loopband, masturbeer, gelijk wat.
Verman jezelf gewoon.
Je bent knettergek.
Ga je daar gewoon 16 uur staan?
Als ik moet.
Stop! - Wil je hier sterven?
Kom op, klootzak! - Hou op!
De lading is beveiligd. - We hebben grotere problemen.
De omstandigheden zorgen ervoor dat we niet helder kunnen denken.
We zijn allemaal vatbaar voor fouten zoals die Zimmer heeft begaan.
Daarom hebben we O'Neills bloed nodig.
Nordham zei dat gewone mensen worden ontdaan van hun bloed.
Dus GC-mensen werken. Het zijn enkel hun gevoelens die wijzigden.
Wat maakt dat uit? We kunnen niet op hetzelfde niveau presteren.
Wat als de stof dodelijk is zoals O'Neill beweert?
Hoe kunnen we Glen vertrouwen? - We voeren de missie uit, Zimmer.
Er is geen andere keuze. Enkel succes is wat telt.
Definieer succes.
Jullie vinden me een monster, maar ik heb geen bijbedoelingen.
Ik verzeker jullie dat mijn enige doel veiligheid en welzijn van het team is.
Anderson, herhaal het protocol voor deze situatie.
"Als het gaat om beslissingen die resulteren in iemand anders dood"...
"moet de meerderheid het eens zijn."
Wie stemt er voor dat we O'Neills bloed trekken?
Wie stemt tegen?
Zimmers oordeel wordt vertroebeld door een vagina.
Dat is beter dan een sadistisch oordeel.
Ofwel sterft O'Neill ofwel worden wij gek en sterven.
Een tegen vijf. Simpele wiskunde. - Hoe stem jij, Duncan?
Doe het. - Eindelijk!
Duncan volgt Orson in het geval O'Neill zich verzet.
Zal ik sterven? - Ja.
Vertel tenminste waarom. - Maakt dat iets uit?
We kregen een code ingeplant in ons die gemuteerd is.
Jouw bloed is onze enige kans. - Dus jullie zijn menselijk.
Ons creëren was het enige wat jouw soort juist deed.
Maar zelfs dat werd gekleurd door hebzucht.
Ik neem het over.
Ik vertrouw Orson niet.
Dat zou pure zelfmoord zijn. - Ik weet wat ik zag.
Oké, trek jullie eigen conclusies. - Wat zag je?
Ze denkt dat Orson ons dood wil. - Hij had het opgeschreven.
Ik zag het in de kamer waar hij me onderzocht.
Het zei: "Als we klaar zijn om aan te vallen, moeten we incapabel lijken."
"Als we onze krachten gebruiken, moeten we inactief lijken."
"Vijanden moeten geloven dat we ver weg zijn."
"En als we ver weg zijn moeten de vijanden geloven dat we nabij zijn."
Een citaat van Sun Zi uit "De Kunst van het Oorlogsvoeren".
Wat jij zag was een vertaling van wat O'Neill zei... tegen Lulu.
Hij vermoordde de bemanning niet.
Zij was het.
Tering! Kom.
Hierbinnen is ze even sterk als ons.
We kunnen de agressieremmer bij AH-320 niet zo snel wijzigen.
Het gaat duidelijk wel, idioot. - Er is geen tijd voor gekibbel.
Zet de geweren op maximum. Dat is de enige manier om Lulu te raken.
Jullie twee bewaken de gang.
Ze draagt O'Neill wat een voordeel is voor ons. Wanneer ontwaakt hij?
Elk moment. Ze nam stimuleringspakketten mee.
Wat is haar volgende stap? - Ons allemaal vermoorden.
Chris.
Ik wil dat je weet dat wat er ook gebeurt...
Ik wil dat je weet dat ik van je hou.
Anderson...
Ik ga naar binnen. Dek me.
Waarschuwing. Stroomuitval in secties 2, 4, 7 en 10.
Denk na, ze vermoordt je als je alleen op haar af gaat.
Dat kan me niet schelen. - Probeer hem niet te stoppen.
Het is beter dat we zijn impulsiviteit gebruiken als afleiding.
Kom tevoorschijn. Ik weet dat je hier bent.
Slimme meid.
Waarschuwing. Brand ontdekt in sectie 7.
Centrale sproeiers geactiveerd.
We hebben je bloed nodig. - Laat me haar zien.
Je vechtende robot of je mechanische minnares?
Zelfs ik onderschatte je verderf.
Ik gaf haar het oorlogsschip maar ze is mijn minnares niet.
Het spijt me. Seksspeeltje.
Ben je klaar? - Ik heb haar fysiek niet gewijzigd.
En dat moeten wij geloven?
Het maakt nu niets uit.
Soms worden vreselijke fouten begaan door even vreselijke keuzes.
Waar heb je het over? - Dat zei hij tegen mij.
We doen het.
Het mag zo niet eindigen.
De eerste generatie van het GC-proces had 97% slaagkans.
Ik hoor bij de resterende drie procent.
Mijn IQ was heel laag.
Mijn wisselend humeur plaatste me bij "mislukte exemplaren".
Ik was extreem gevoelig en werd afgeschreven als hopeloos geval.
Ik leerde mijn "ongewenste" gedrag te controleren.
Daarom heeft de DNA-mutatie me niet even hard beïnvloed.
Waarom vermoordde je me niet?
Je zei dat je Lulu's fysiek niet had gewijzigd.
Ik weet niet of ik haar kan herstellen.
Ze gaf zichzelf seksuele kenmerken. Waarom?
Zodat we dichter bij elkaar konden komen.
Ze loog toen ik haar vroeg wat je tegen haar had gezegd.
Programmeerde je haar om te liegen?
Hoe is dat mogelijk? - Enkel zij kan daarop antwoorden.
Neem haar naar Teleios en ga terug naar aarde. Dat is jullie beste kans.
En jij? - Ik blijf.
Toen ik jong was doodde ik bijna een mens uit pure woede.
Die persoon had niet eens iets ernstigs misgedaan.
Ik kon mijn woede gewoon niet beheersen.
Ik lijk oké nu, maar je bent niet veilig bij me.
Vertel je verhaal.
Vertel iedereen wat hier gebeurde. - Waar zal ik terechtkomen?
Doe waar je best in bent.
Overleven.
Zet koers naar de aarde. - Koers berekend.
Bereikt bestemming over 2 jaar en 339 dagen.
Ga verder.
Zet koers naar Titans oppervlak. - Koers berekend.
Maximumsnelheid.
Snelle landing veroorzaakt schade aan romp en vernielt het schip.
Omzeil het veiligheidsprotocol. - Toegang vereist.
Toegang bevestigd.
Onze sterktes en zwaktes zijn louter mentale constructies.
Beperkingen bestaan alleen in onze geest.
Het noodlot bestaat niet, enkel wat we kunnen bewijzen.
Vertaling: Jenne Maes www.ordiovision.com